شنبه 4 تير 1401 - 26 ذيقعده 1443 - 2022 ژوئن 25 - ساعت 13:13
Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 211284
تاریخ انتشار : 11 خرداد 1396 11:1
تعداد بازدید : 1271

نمی از یم رمضان6

نمی از یم رمضان/6- گناه چه علنی بشود و چه نشود نمی توان آن را کوچک حساب کنیم، چرا که گناه کوچک با اصرار بر آن تبدیل به یک گناه بزرگ می شود/ اگر حد و مرز الهی شکسته شود نتیجه اش عذاب فراگیری است که دامن گیر مردم می شود و تر وخشک را با هم خواهد سوزاند

دعای روز ششم:

«اللهمّ لا تَخْذِلْنی فیهِ لِتَعَرّضِ[1] مَعْصِیتِکَ، ولا تَضْرِبْنی فيه بِسیاطِ نَقْمَتِکَ، وزَحْزحْنی فیهِ من موجِباتِ سَخَطِکَ، بِمَنّکَ واياديك یا مُنْتهى رَغْبـةَ الرّاغبین[2]».

خدایا من را وامگذار که در پى نافرمانیت بروم ؛ و مرا با تازیانه كيفرت مجازات نكن؛ و از اسباب و عوامل خشمت دورم كن؛ به حق احسان ونعمتهايتت ای نهایت اشتیاق مشتاقان.

محورهاي زير مورد توجه است:

1-    دورماندن از صحنه گناه ومعصيت

2-    دور ماندن از خشم الهي

3-    شناخت عوامل خشم الهي  

در دعای روز ششم تکیه بر اين جهت است كه انسان از خداوند بخواهد که در معرض گناه و معصیت قرار نگیرد؛ بدان معنا که از همان اول دعا کنیم زمینه برای گناه جور نشود چرا که هنگامی که انسان در موقعیت قرار می گیرد حفظ نفس مشکل است . زمینه گناه انسان را در معرض سقوط قرار میدهد واین جا نقش گناه در سقوط انسان روشن مي شود.

گناه چه علنی بشود و چه نشود نمی توان آن را کوچک حساب کنیم، چرا که گناه کوچک با اصرار بر آن تبدیل به یک گناه بزرگ می شود.

در حقیقت باید زمینه های گناه از بین برود؛ در این جا نقش باید ها و نبایدهای دین آشکار می شود. حفظ حدود محرم و نامحرم؛ به عنوان نمونه: جدا سازی سفره های غذا در مهمانی ها، تفكيك جنسيتي در محيطهاي آموزشي، دوري از اختلاط، تنها نبودن زن ومرد نا محرم در يك جا،  از  جمله اموری است که از همان اول باعث می شود که حد و حدود حفظ شود و زمینه گناه پیش نیاید.

جلوه گری زنان در بیرون از خانه و نگاه ناسالم مردان باعث می شود تا حریم محرم و نامحرم رعایت نشود و حرمت و حریم خانواده شکسته بشود و اساس و بنیان خانواده ها در هم شکند. پس از آن جامعه با پدیده افزایش طلاق و کودکان بی سرپرست مواجه می شود.

امام رضا(عليه السلام) فرمود: کسی که معصیتی را از ترس خدا ترک کند؛ خداوند در روز قیامت وی را راضی میکند[3].

حضرت عیسی(عليه السلام) خطاب به حواریون خويش فرمود: « کسانی را که اهل معصیت هستند دوست نداشته باشید که اگر این گونه عمل کنید به خدا نزدیک می شوید. بگذارید اینها که اهل معصیت هستند شما را دوست نداشته باشند و این گونه خود را به خدا نزدیک کنید.»[4]

از اين رو زمینه گناه را نباید دست کم گرفت، چرا که منجر به ایجاد آسیب های فراوان خانوادگی و اجتماعی می شود؛ بازتابهاي منفي اخلاقی، اقتصادی و اجتماعی بهمراه خواهد داشت كه بتدريج رشد يافته و دامنگیر فرد و جامعه خواهد شد.

اسلام نگاهي همه سو نگرانه دارد، از سويي به لزوم حجاب براي خانمها تكيه مي كند، واز سويي ديگر به مردان دستور مي دهد كه از نامحرمان چشم فرو بندند، از سويي آرايش را براي خانمها در محيط خانه وبراي همسر مي پسندد واز سويي ديگر به مردان مي گويد كه مواظب سمت وسوي چشمشان باشند مبادا كه تيري زهرآگين از شيطان گردد، است، ولي افسوس كه دچار افت فرهنگي شديم، در آغاز چادر سياه به چادر توري، وسپس به مانتو مبدل شد، وآن هم به تدريج تنگ وكوتاه وكوتاه تر گرديد، آرايش خانمها در بيرون خانه عادي جلوه شد، حريم محرم ونامحرم شكسته شد، اگر حد ومرز الهی شکسته شود نتیجه اش عذاب فراگيري است كه دامن گير مردم خواهد شد وتر وخشك را با هم خواهد سوزاند.

زمینه گناه استارت غوطه ور شدن انسان در گرداب سقوط وتباهي است، ودامنه سقوط در زواياي گوناگون زندگي بشري خود را نشان مي دهد.

در اقوام گذشته به علت ارتكاب معصیت گاه امتي آن چنان گرفتار عذاب خداوندي می شدند كه مسخ شده واز شكل وشمايل بشري خارج شده وسپس بكلي از يسن مي رفتند، از جمله آن می توان به اصحاب سبت مي توان اشاره کرد. خداوند درسوره بقره به اصحاب سبت اشاره می کند که به علت نافرماني به میمون ها و بوزینگان تبدیل شدند، مي فرمايد: « وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذينَ اعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِي السَّبْتِ فَقُلْنا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خاسِئينَ فَجَعَلْناها نَكالاً لِما بَيْنَ يَدَيْها وَ ما خَلْفَها وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقينَ»[5] و هر آينه [حال‏] كسانى را از شما كه در روز شنبه از حدّ بگذشتند دانستيد، پس به آنها گفتيم: بوزينگان شويد، و خوار و رانده باشيد. پس آن (كيفر) را عبرتى براى حاضران و آيندگان و پندى براى پرهيزگاران كرديم.

اصحاب سبت امتی بودند که به بخاطر نافرماني ودور زدن قانون به عذاب خداوندی دچار شدند و مسخ شدند و بیشتر از سه روز زنده نماندند و به هلاکت رسیدند. البته این گونه عذاب از امت رسول خدا(صلى الله عليه وآله) كه امت مرحومه است برداشته شده است ؛ اما خشم و غضب الهی در قالب های مختلف خودش را نشان می دهد.

همه سعادت و خوشبختی به امکانات مادی محصور نیست؛ ممكن است كه كشوري ومردمي از امکانات مادی خوب برخوردار باشند ولي باز سعادتمند نباشند، در بسياري از كشورهاي غربي زن و شوهری مانند دو کارگر از صبح تا به شب کار می کنند ولي از لذت درک محیط سالم خانواده كم بهره باشند. وجود بیماری های نوپديد وصعب العلاج، پديده روبه گسترش بچه هاي خياباني، گسست بنيان خانواده، رخت بربستن آداب واخلاق از جامعه و.. مگر خود عذاب نيست؟  عذاب و خشم خداوند تنها در حوادث باصطلاح غير طبيعي چون زلزله محدود نمی شود، بلكه گستره آن بسیار وسیع تر است.

بنابراین در این فراز از دعا از خداوند درخواست مي كنيم: «اللهمّ لا تَخْذِلْنی فیهِ لِتَعَرّضِ مَعْصِیتِکَ، ولا تَضْرِبْنی بِسیاطِ نَقْمَتِکَ، وزَحْزحْنی فیهِ من موجِباتِ سَخَطِکَ» خدایا من را وامگذار که در پى نافرمانیت بروم ؛ و مرا با تازیانه كيفرت مجازات نكن؛ و از اسباب و عوامل خشمت دورم كن؛

مسخره کردن مردم، خود برتر بینی، مسخره مردم شدن از جمله گناهانی است که موجب نزول بلاء است. مسئله خودبرتربینی موضوع مهمی است. چنان چه در دعاي مكارم الاخلاق می خوانیم: «خدایا مقام وموقعیتي از من پیش مردم نشان مده مگر آنکه به همان اندازه پیش خودم، خودم را پایین بیاوری.»[6]

اگر خداوند یک عزت ظاهری به انسان میدهد که مردم احترام ویژه ای برای وی قائل می شوند این گونه نباشد که سبب سرکشی و طغیان انسان بشود.

در پايان دعا مي گوئيم: «بِمَنّکَ وأیادیکَ یا مُنْتهى رَغْبـةَ الرّاغبین» ؛ به حق احسان ونعمتهايتت ای نهایت اشتیاق مشتاقان، تمام کسانی که مشتاق هستند به سمت و سویی حرکت می کنند و آن نهایت قرب است؛ اما نهایت رغبت زاهدان و اشتیاق مشتاقان این است که به حضرت حق برسند.



[1] بتعرض/ اقبال الاعمال.

[2] المصباح، ص613؛ إقبال الأعمال، ج 1، ص 263؛ بحار الأنوار، ج 95 - ص 2: (اللهم لا تخذلني فيه بتعرض معصيتك ، و لا تضربني فيه بسياط نقمتك ، وزحر حني فيه من موجبات سخطك ، بمنك يا منتهى رغبة الراغبين).

[3] من ترك معصية مخافة من الله أرضاه الله يوم القيامة. بحار الانوار، ج10، ص368؛ مستدرك سفينة البحار، ج7، ص264.

[4] يا معشر الحواريين! تحببوا الى الله ببغض أهل المعاصي، وتقربوا الى الله بالتباعد منهم، والتمسوا رضاه بسخطهم. بحار الانوار، ج14، ص330.

[5] بقره: 65- 66.

[6] ولا ترفعني في الناس درجة الا حططتني عند نفسي مثلها، ولا تحدث لي عزا ظاهرا الا احدثت لي ذلة باطنة عند نفسي بقدرها. صحيفه سجاديه، ص100، دعاي مكارم الاخلاق.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :