شنبه 24 آذر 1397 - 7 ربيع الثاني 1440 - 2018 دسامبر 15 - ساعت 0:54
Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 211246
تاریخ انتشار : 10 خرداد 1396 19:0
تعداد بازدید : 374

نمی از یم رمضان5

نمی از یم رمضان/5- عبادت تنها خلوت گزینی و دوری از مردم نیست بلکه کسی که به گذران زندگی مشغول است و کسب روزی حلال می کند نیز در حال عبادت است/ عبادت تنها خم و راست شدن نیست؛ انگیزه و درک در عبادت مهم است؛ امیر مؤمنان(ع) فرمود در عبادتی که تفکر نباشد، خیری نیست

دعای روز پنجم:

اللهمّ اجْعَلْنی فیهِ من المُسْتَغْفرینَ واجْعَلْنی فیهِ من عِبادَكَ الصّالحینَ القانِتین[1] واجْعَلْنی فیهِ من اوْلیائِكَ المُقَرّبینَ بِرَأفَتِكَ یا ارْحَمَ[2] الرّاحِمین[3].

خدایا من را در این روز از آمرزش خواهان قرار بده؛ و من را از بندگان شایسته ات که اهل عبادت و پرستش هستند قرار بده، و من را از دوستان نزدیکت قرار بده، به مهرت ای مهربانترین مهربان ها.

 در دعای روز پنجم تکیه بر سه جهت شده است:

1-    مسئله استغفار و طلب آمرزش؛

2-    مسئله بندگی خدا را کردن که این عبودیت بر عمل صالح داشتن و اهل نماز و عبادت بودن استوار است

3-    دوست وولی نزدیک خدا بودن است که به عنوان یک درخواست و دعا مطرح شده است.

در فراز اول مي خوانيم: «اللهمّ اجْعَلْنی فیهِ من المُسْتَغْفرینَ» خدایا من را در این روز از آمرزش خواهان قرار بده.

استغفار همان طلب آمرزش است؛ به هرترتیب ما انسان هستیم و در معرض گناه، خطا و اشتباه هستیم و خداوند راه بازگشت را در هر لحظه ای برای ما باز کرده است و همواره امید به رحمت و بخشش خدا هست.

خدای تبارک و تعالی از استغفار به عنوان یک خصیصه مثبت یاد می کند و  میفرماید:« وَ الَّذينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى‏ ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ»[4] و آنان كه چون كار زشتى كنند، يا بر خود ستم روا دارند، خدا را به ياد مى‏آورند و براى گناهانشان آمرزش مى‏خواهند- و چه كسى جز خدا گناهان را مى‏آمرزد؟ و بر آنچه مرتكب شده‏اند، با آنكه مى‏دانند [كه گناه است‏]، پافشارى نمى‏كنند.

ودر سوره نساء می فرماید:« وَ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحيما»[5]، و هر كس كار بدى كند، يا بر خويشتن ستم ورزد سپس از خدا آمرزش بخواهد، خدا را آمرزنده مهربان خواهد يافت.

در روایات فرموده اند که استغفار بهترین و برترین دعا است و تا می توانید استغفار کنید. امام علی(عليه السلام) می فرماید:« عجبت لمن يقنط ومعه الاستغفار»[6] من تعجب میکنم از کسی است که نااميد می گردد وحال آنکه مي تواند آمرزش بخواهد.»

اگر انسان مبتلا به آلودگی گناه شود می تواند توبه کند و با عطر استغفار خودش را خوشبو کند. طلب بخشش از خداوند سبب گشایش در امور و زیادی روزی می شود.

چنانچه در این فراز از دعا آمده است که خدایا من را در امروز از اهل استغفار و آمرزش خواهان قرار بده.»

در فراز بعدی دعا آمده است:«واجْعَلْنی فیهِ من عِبادَكَ الصّالحینَ القانِتین»

« خدایا من را در امروز از بندگان صالحت و بندگان اهل عبادت و پرستش قرار بده»

بندگی مقام بسیار بالایی است تا آنجا که عظمت و بلندی مقام انسان آن است که در مقابل خالق خودش با ذلت و خشوع سر فرود آورد.

در وقت نماز هنگامی که تشهد را قرائت می کنیم اول یاد از عبودیت و بندگی حضرت رسول اکرم(صلى الله عليه وآله) می کنیم سپس از رسالت ایشان نام می بریم؛ در هنگام سلام نماز نیز  سخن از بندگان خدا است.

فلسفه آفرینش را باید در موضوع عبادت دید چناچه خداوند در سوره مبارکه ذاریات می فرماید: «وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُون‏»[7] وجن وانس را نیافریدم جز برای آنکه مرا عبادت کنند؛ در حقیقت عبادت است که موجب رشد و تعالی انسان می شود.

رسول خدا(صلى الله عليه وآله) فرمودند:«أفضل الناس من عشق العبادة فعانقها وأحبها بقلبه وباشرها بجسده»[8] برترین مردم کسی است که عشق به عبادت داشته باشد و آن را در دل دوست داشته و در آغوش بگیرد.»

امام حسین (عليه السلام) نیز در شب عاشورا مهلت خواستند تا مشغول عبادت باشند[9] و این یعنی عشق به عبادت.

در این فراز از دعا خواسته شد كه:« من بنده شایسته و اهل عبادت تو باشم»، عبادات مصادیق زیادی دارد. عبادت باید از روی فکر و یقین و درک باشد؛ عبادت تنها خم و راست شدن نیست؛ انگیزه و درک نیز در عبادت بسیار مهم است چرا که امیر مؤمنان (عليه السلام) فرمود: عبادتی که در آن تفکر نباشد در آن خیری نیست[10].

عبادت تنها خلوت گزینی و دوری از مردم نیست بلکه کسی که به گذران زندگی مشغول است و کسب روزی حلال میکند نیز در حال عبادت کردن پروردگار است. رسول خدا(صلى الله عليه وآله) می فرماید:«عبادت ده جزء است که نه جزء آن در طلب روزی حلال است.»[11]

تمام اعمالی که انسان در طول روز انجام میدهد از قبیل نگاه محبت آمیز فرزند به پدر و مادر، نگاه به چهره عالم ؛نگاه به صورت امام بر حق، خوش گمانی به خداوند، تفکر در آسمان و زمین، نرم خویی،بلند سلام کردن و دوستی با اهل بیت نیز عبادت است؛ البته دوستی با اهل بیت در احادیث برترین عبادت معرفی شده است[12] ،می توان نتیجه گرفت که عبادت گستره بسیار وسیعی دارد.

در فراز بعدی دعا می خوانیم: «واجْعَلْنی فیهِ من اوْلیائِكَ المُقَرّبینَ بِرَأفَتِكَ یا ارْحَمَ الرّاحِمین.»

« خدایا من را از جمله اولیاءت و دوستانت قرار بده .» دوست خدا بودن یک مقام است ولی دوست نزدیک خدا بودن مقامي بسي بالاتر است. باید همت های عالی داشته باشیم و به کم راضی نباشیم وقتی که دعا می کنیم حد اعلاء را در نظر بگیریم که نه تنها جزو دوستان خدا باشیم بلکه جزو دوستان نزدیک خدا باشیم.

در سوره يونس آمده است:« أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُون‏»[13] آگاه باشید که بر دوستان خدا نه بیمی است ونه آنان اندوهگین می شوند، از ویژگی دوستان خداوند آن است که دیگر ترس و غمی ندارند. چرا که در پرتو ولی بودن آرامش به دست می آورند و برای آنان هیچ ترسی نیست.

استرس و اضطراب در زندگی ناشی از همین فاصله گرفتن از دوستی با خدا است؛ امام علی (عليه السلام) در ويژگيهاي اولیاء خدا را اينگونه بیان می کنند: آن ها باطن دنیا را میبینند و مردم مشغول ظاهر دنیا هستند. اولیاء الله سرانجام دنیا را می بینند ولی مردم مشغول روزمره هستند[14].

بنابر این در فراز آخر دعا از خداوند می خواهیم:« ما را از اولیاء نزدیکت قرار بده، به حق مهرت ای مهربان ترین مهربانان».



[1] واجعلني فيه من عبادك الصالحين القانتين/ اقبال الاعمال.

[2] يا أكرم الأكرمين/ المصباح.

[3] نگ: إقبال الأعمال،ج 1، ص 260؛ المصباح ص 613.

[4] سوره آل عمران: 135.

[5] نساء: 110.                

[6] نهج البلاغه ص456 حکمت 87.

[7] الذاريات: 56.

[8] الكافي، ج2، ص83، ح2.

[9] تاريخ طبري، ج4، ص317.

[10] معاني الاخبار، ص226 (لا خير في عبادة ليس فيها تفقه).

[11] بحارالأنوار ج103، ص18( العبادة عشرة أجزاء تسعة أجزاء في طلب الحلال).

[12] نك: محاسن برقی، ج 1، ص 247.

[13] یونس آیه 62.

[14] (ان اولياء الله هم الذين نظروا الى باطن الدنيا اذا نظر الناس الى ظاهرها). نهج البلاغه، حكمت شماره 432.   


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :